Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/10353 K.2016/14195

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu kabul edilen eylemleri, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Müştekinin, suça sürüklenen çocuğun, işyerine geceleyin girdiğini beyan etmesi, temyiz dışı sanık Zafer'in havanın karardığı bir saatte suça sürüklenen çocuk ile birlikte hırsızlık eylemini gerçekleştirdiklerini beyan etmesi, iddianamede ise suç saatinin saat 23:30 ile 07:00 arasında olduğunun belirtilmesi ancak suç saatinin müşteki ve suça sürüklenen çocuktan sorulmadığının anlaşılması karşısında;

suç saati konusunda müştekinin ve suça sürüklenen çocuğun yeniden beyanı alınarak eylemin gece ya da gündüz vaktine rastlayan zaman dilimlerinden hangisinde işlendiği duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerekirken, eylemin gece işlendiğine dair bilgiye nasıl ulaşıldığı karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddeler ile uygulama yapılması,