Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/10766 K.2016/15177

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği aynı gece, mağdura ait suça konu motosiklet üzerinde, yolcu olarak seyir halinde iken kolluk görevlilerince görülerek kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek tebliğnamede diğer sanık için yaş büyüklüğü sebebi ile tefrikli bağlantılı dosyanın getirtilip, TCK’nın 165. maddesinin tartışılması gerektiğine dair bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Suç tarihinin 22.07.2012 olduğu, dosyada mevcut ve Uyap kayıtları vasıtası ile çıkartılan nüfus kayıt örneklerine göre de suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 15.08.1997 olduğunun anlaşılması karşısıda, suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

4-Kabule göre de; ... Kurulunun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411 esas 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanığın, mağdura ait motosikleti, kullanım gereği ikametinin önünde park hâlinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1-e kapsamında yer almasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması,

5-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 18 yaşını ikmal etmediği ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 50/3. maddesi gereğince hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesi zorunlu olduğunun gözetilmemesi,