KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/12 E., 2015/3491 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Sanığın Baro tarafından müdafii atandığından haberdar olduğu, 01.06.2011 tarihli celsede sanığın haberdar olduğu müdafiinin yüzüne karşı kararın tefhim edildiği, hükümde yasa yolu duyurusu yapılırken "tefhim ve tebliğ" den itibaren sürenin başlayacağı belirtilmiş ise de; bu yanılgının, yaptıkları görev gereği yüze karşı verilen hükümlerde sürenin tefhimden itibaren başlaması gerektiğini bilmeleri gereken Avukatlar için geçerli olmayacağı ve sanık müdafiinin yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 08.12.2014 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 310. ve 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
Sanığın, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle; hakkında TCK'nın 142/2-d maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde uygulama yapılması; hırsızlık suçuna konu aracın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması ve sanığın tüm müştekilere yönelik konut dokunulmazlığının ihlali eylemi yönünden, aynı suça katılan fail sayısı gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.
“2007/272” olan emanet eşyasına ait numaranın “2007/270” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yanlışlık kabul edilmiş, adli emanetin 2007/271 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/12, K. 2015/3491, 3 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama