Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/12287 K.2015/12291

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin .... Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 05.11.2013 tarih 2013/128-2013/455 esas-karar sayılı hükmün sanık ...'ın temyizi üzerine Dairemizin 01.04.2015 tarih ve 2014/37713-2015/6009 sayılı ilamı ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.04.2015 tarih ve 13-2014/17923 sayılı yazısı ile kararın bozulması yönünde Dairemize itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.04.2015 tarih ve 13-2014/17923 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 01.04.2015 tarih ve 2014/37713-2015/6009 sayılı sanık ... hakkında verilen onama kararının kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... ve temyize gelmeyen diğer sanık ...'in 05.07.2007 ve 13.07.2007 tarihlerinde olmak üzere müştekilerden ...'nin kiralamış olduğu tarladaki su kuyusunda kurulu bulunan ve fakat ayrı ayrı müştekiler ... ile müşteki ...'e ait olan iki su motorunu çalarak ... ilçesinde sattıkları, böylece sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, müşteki ...'e ait tarlada kurulu bulunan iki su motorunu değişik zamanlarda ve farklı müştekilere ait olduğunu da bilebilecek durumda olmadan çaldığının anlaşıldığı,sanığın tarif edilen bu eyleminin ise TCK’nın 43/1’inci maddesinde düzenlenen zincirleme suç teşkil ettiğinin gözetilmeyerek, yazılı şekilde sanık hakkında müşteki sayısınca olmak üzere iki kez mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 143/1'inci maddesinin uygulanmaması,