Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/12696 K.2015/12365

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 14.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile "cezasının onanmasına” karar verilmesi yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Müşteki ...'nin hazırlıkta alınan 01.09.2002 tarihli ilk ifadesinde, işyerini 31.08.2002 günü saat 22:00'de kapattığı ve 01.09.2002 günü saat 13:00'de işyerine geldiğinde hırsızlığın gerçekleştiğini öğrendiğini beyan ettiği, müşteki ...in 01.10.2002 tarihli Savcılık beyanında, “sanırım hırsızlar geceleyin dükkana girmişler” şeklinde beyanda bulunduğu, müştekinin yargılamada bozma sonrası alınan 26.09.2012 tarihli beyanında ise; gece 24:00 sıralarında işyerine girildiğini o sırada dükkanda çalıştığını beyan ederek suç saati konusunda aşamalarda faklı beyanlarda bulunduğu görülmüş ise de;

hazırlıktaki ilk beyanın olayın sıcaklığı ile alınması ve emniyet fezlekesinde belirtilen suç saati ile de uyumlu olması nedeniyle müşteki...'ye yönelik eylemin 31.08.2002 günü saat 22:00 ile ertesi gün saat 13:00 sıralarında tam olarak bilinmeyen bir zaman gerçekeleştiği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince eylemin gündüz işlendiği kabul edilmekle yapılan incelemede;

Sanığın müşteki ...ye yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 01.09.2002 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,

Sanığın müşteki ...'a yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 30.12.2002 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,