Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/1274 K.2016/5540

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesine eklediği 27.11.2013 tarihli rapor içeriğine göre, temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi gereğince 2 yıl 6 ay olarak tayin edilen cezadan TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldığı sırada 3 yıl 1 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedildiği, TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada 2 yıl 1 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına, TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 1 yıl 8 ay 25 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay 28 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, hırsızlık eyleminin 19.07.2010 günü saat 23:45 ile ertesi gün saat 08:30 arasında olduğunun anlaşıldığı ve suça sürüklenen çocuğun suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin kesin olarak tespit edilememesi sebebiyle durumun suça sürüklenen çocuk yararına değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun, olay günü müştekinin evinden 2.000 TL ile bir adet cep telefonu çaldığı, hemen ardından müştekinin bahçe içerisine kapılarını kilitlemeden park ettiği aracının içerisini karıştırdığı, ancak araçtan herhangi bir şey çalmadığı, bu şekilde gerçekleşen eylemin benzer bir olay nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2007 tarih, 2006/195-197 sayılı kararında da belirtildiği üzere araya zaman aralığı girmeden ve fiil kesintiye uğramadan devam ettiği gözetildiğinde zincirleme suç hükümlerinin uygulama yeri bulunmayıp bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeksizin, suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,