KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/13461 E., 2015/12791 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I) Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II) Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ...'nün yokluğunda verilen hükmün sanığın en son bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığında annesi ...'nün asker olduğunu belirttiğinden merciine iade edildiği, sanığın mernis adresine 17.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın mahkemeye yazdığı dilekçelerde de asker olduğunu belirttiği, bu hususun sanığın annesinin beyanıyla da doğrulanması karşısında.
17.01.2014 tarihli tebligatın geçersiz olduğu, sanığın 10.07.2014 tarihli dilekçesiyle hükmü öğrenmekle süresinde temyiz ettiği, 10.07.2014 tarihli temyiz talebinin süre yönünden reddine dair ek kararın sanığa cezaevinde 14.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği,
CMK'nın 331/4. maddesi hükmü gereğince adli tatil süresinde süre işlemeyeceğinden, sanığın 22.08.2014 tarihinde ek karara yönelik yaptığı temyizin süresinde olduğunun kabulü ile Mahkemenin 10.07.2014 tarihli red ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;Aşamalarda yüklenen suçu kabul etmeyen sanığın savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğini gösterir, diğer sanık ...'ın soyut iddiası dışında, hükümlülüğüne yeterli, yasal ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/13461, K. 2015/12791, 8 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama