Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/138 K.2016/3847

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında birlikte kaldıkları müştekinin evinden suça konu eşya ve para ile birlikte işyerinin anahtarını çaldıktan sonra farklı mahalde bulunan müştekiye ait işyerinden de çaldığı anahtarı kullanarak hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleme uyan TCK'nın 142/2-d ve 43. maddeleri yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Müştekinin hırsızlığı sabah saat 06.45 sıralarında fark ettiğini belirtmesine göre sanığın eylemi gece vakti gerçekleştirdiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu belirlenmeden, eylemin gece vakti işlendiğinden bahisle sanık hakkında kurulan hükümde yine aynı Yasa'nın 143. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

3- Sanık tarafından kovuşturma aşamasında gerçekleştirilen kısmi iadeye ilişkin TCK'nın 168/4 maddesi gereğince müştekiye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına açıkça rıza gösterip göstermediği sorulmadan 168/2-4. maddesinin uygulanması,