Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/13981 K.2016/8189

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu, infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli para cezası hesaplanırken, 5237 sayılı TCK'nın 52/1, 61/8 ve 52/2 maddelerine aykırı olarak, adli para cezasının miktar olarak tespitinden sonra aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince indirim yapılmak suretiyle fazla adli para cezası tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’in temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının (1) numaralı paragrafından “ve 20,00 TL.’den hesap edilerek 100.00” ibaresinin çıkartılması,