Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/14164 K.2015/18490

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: A- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk K.. H..’nın müştekinin zararını giderme imkanı olduğu halde zararı gidermediği gibi, giderme yönünde herhangi bir çabasının da bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk A.. H..’nın hırsızlık suçundan kaynaklanan zararı kısmen gidermesinin diğer suça sürüklenen çocuk K..

H.. yönünden de etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için bir sebep olarak kabul edilmesinin “adalet” ve “eşitlik” ilkelerine aykırı olacağı gözetilerek, müştekinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi geri vermeye rızasının sorulması ve suça sürüklenen çocuk K..

H.. hakkında aynı Kanun’un 168/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin kararda tartışılmaması nedeniyle ve suça sürüklenen çocuğun 01.01.2011 tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmesi nedeniyle sosyal inceleme raporu aldırılmasının sonuca etkili olmayacağından, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk K.. H.. ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

20.11.2012 günlü kararın Dairemizin 20.01.2015 tarihli ilamı ile bozulmasından sonra mahkemece bozmaya uyulduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, aynı Kanun’un 225/1. maddesine aykırı olarak yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde CMK'nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,