Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/14606 K.2016/8144

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 60. maddesine göre; belirli yerlere gitmekten yasaklama tedbirinin, sanığın kişisel, sosyal ve eğitim durumu ile suç işlemesindeki nedenler göz önüne alınarak iyileştirilmesini ve suçun tekrarını önlemeyi, sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde, zararlı alışkanlıklar edinmesinde, bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal, ekonomik etkisi bulunan veya sanığın yeniden suç işlemesini tetikleyecek yerlere gidilmesini yasaklamayı amaç edindiği gözetilerek tedbirinin belirlenmesi yerine, 18 yaşından küçük olması nedeniyle yasal olarak (Ör.

2559 sayılı Kanun'un 12/2. ve 2803 sayılı Kanun’un 24. maddesi gereğince çıkartılıp yürürlüğe konulan Jandarma Teşkilatı Görev Ve Yetkileri Yönetmeliğinin 61. maddeleri) bar ve alkollü içki verilen yerlere girmesi yasak olan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 50/1-d maddesi uyarınca yazılı biçimde uygulama yapılması,