Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/1503 K.2016/6731

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu ise infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, sanık ... ...’ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin saat 19.00 sıralarında evinden ayrıldığını, saat 22.00 sıralarında geldiğinde evinin kapısının kırık ve yatak odasının dağınık olduğunu gördüğünü belirtmesi ve yaz saati uygulaması ve TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vaktinin saat 20:11'den sonra olduğu dikkate alındığında, suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kesin delil olmaması nedeniyle TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 143. ve devamındaki 35, 62, 50.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine ‘‘TCK/nun 35.maddesinin tatbiki ile sanığın cezasından ½ oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TCK/nun 62.maddesinin tatbiki ile sanığın cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nun 50.maddesi gereği günlüğü 20 Tl'den paraya çevrilerek sanığın 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin saat 19.00 sıralarında evinden ayrıldığını, saat 22.00 sıralarında geldiğinde evinin kapısının kırık ve yatak odasının dağınık olduğunu gördüğünü belirtmesi ve yaz saati uygulaması ve TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vaktinin saat 20:11'den sonra olduğu dikkate alındığında, suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kesin delil olmaması nedeniyle sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK'nun 116/4. maddesinin uygulanması,