Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/15313 K.2017/3175

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, yolda cep telefonu ile konuşarak yürümekte iken, sanığın yaklaşarak bir arkadaşına ödemeli mesaj çekeceğini söyleyerek telefonunu istediğini, rızası ile cep telefonunu verdiğini, bir süre birlikte yürüdüklerini, ardından cep telefonunu istediğini, bunun üzerine sanığın " bana güvenmiyorsun mu ? ...

İstesem bıçakla alırdım, sana da zarar verirdim, sen de bir şey yapamazdın!" diyerek tehdit ettiğini, ... köprüsüne yaklaştıkları anda kendisini iteklediğini ve dengesini kaybederek yolun içerisinde kalıp neredeyse bir aracın kendisine çarpacağını beyan ettiği, mahkeme aşamasında ise rızası ile telefonu verdiğini, telefonu geri istediğinde sanığın kendisini “seni döverim” demek suretiyle tehdit ettiğini, beyan etmesi, sanığın ise cep telefonunu alarak kaçtığını ikrar etmesi karşısında;

sanık ve katılanın suç tarihindeki yaşları da gözetildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 148/1. maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgı sonucu aynı yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması,