Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/15353 K.2017/3493

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mağdurun olayın hemen sonrasında verdiği emniyet ifadesinde sanığın elindeki telefonu almak için elini tuttuğunu vermemesi üzerine bu kez kendisini itmek suretiyle telefonu aldığını kendisinin de düştüğünü belirtmesi, tanık ... mahkeme beyanında mağdurun düşer gibi olduğuna dair beyanda bulunmuş olması ve tüm dosya kapsamı karşısında mağdurun şikayetten vazgeçme sonrasında alınan beyanına itibar edilerek, sanıkların eyleminin TCK.nın 149/1-c,h maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile gece vakti yağma suçunu oluşturduğu halde, eylemin hatalı vasıflandırma ile yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Kabule göre de; Mağdur ... kollukça alınan beyanında saat 17.30-17.45 sıralarında metroya bindiklerini, Tanık ... kollukça alınan beyanında 17:45 sıralarında metroya bindiklerini, mağdur ... annesi ... ise suç sonrası 18:00 sıralarında kızı mağdur ... yerde baygın gördüğüne dair beyanlar ve güneşin batış saatinin olay günü ... İlinde saat 16:34 olması dikkate alınarak mağdur ve sanıkların metro istasyonundan çıktıkları anı da gösterir dosyada mevcut kamera kayıtlarının saati ve doğruluğu idareden sorulup gerekmesi halinde uzman bilirkişi tarafından da denetime olanaklı şekilde tespit edilerek sonucuna göre TCK'nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklar hakkında iddianamede TCK’nın 142/2-b. maddesinin uygulanması talep edilmediği, kovuşturma aşamasında sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 142/2-b. maddesi uyarınca uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,