Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/15433 K.2016/9593

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dava konusu arazi sınır belirleme kazığı olarak kullanılan demir çubukların bazılarının yağışların fazla olması ve su seviyesinin yükselmesi nedeniyle olduğu yere devrildiğinin katılanın hazırlıktaki beyanıyla ifade edilmesi ve hurdacılık yapan sanıkların da suyun içinde yıkılmış vaziyette bulunan bu eşyaları hurda zannederek aldıklarını ve daha sonrasında tanıkların sahiplenmesi üzerine yola attıkları şeklinde tutarlılık gösteren beyanlarına göre sanıkların hırsızlık kastıyla hareket ettiklerine dair delillerin neler olduğu temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde gösterilmeyerek yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanıkların demirleri hakimiyet sahasına geçirmeden kesintisiz takip üzerine yola atarak kaçmaları karşısında ve yine belirtilen 3 adet direk dışındaki direkleri sel suyunun mu götürdüğü yoksa sanıkların mı aldığına ilişkin hiçbir delil bulunmadığı gözetildiğinde suçun teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

3-Sanıkların katılanın ifade ettiği 900,00 TL zararı ödediğinin anlaşılmasına rağmen "sanıkların demiri yola atmasının yolu kapatarak takibi engelleme amacına yönelik olduğu"şeklindeki gerekçeye dayanılarak "giderilen 900,00 TL zararın kısmi zarar olduğu ve buna da katılanın muvafakatinin bulunmadığı" şeklindeki gerekçesiyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

4- TCK'nun 54/3 maddesi gereğince müsaderenin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve hakkaniyete aykırı olacağının düşünülmemesi,