Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/15477 K.2016/981

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Katılan M.. M..’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

16/10/2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27/10/2015 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık M.. Ç.. müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği, ayrıca sanık müdafiinin temyiz taleplerinin mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A-12/05/2015 tarihinde işlenen hırsızlık suçu ve 15/03/2015 tarihinde işlenen mala zarar vermek suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık M.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-15/03/2015 tarihinde işlenen hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aynı konutta ikamet eden baba ve kız olan mağdurlar M.. M.. ile B.. M..'ın eşyalarını çalması eyleminin söz konusu eşyaların müşterek mülkiyete konu olması nedeniyle; aynı evde olay günü misafir olan H.. Y..'in eşyalarını çalmasının ise sanığın aldığı eşyaların farklı mağdurlara olabileceğini bilebilecek durumda olmaması nedeniyle sanığın eyleminin tek suç olarak kabul edilmesi gerekirken hatalı nitelendirme ile zincirleme suç olarak kabul edilip yazılı şekilde karar verilmesi.