Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/15903 K.2017/3102

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmiş olup, söz konusu husus hükümlülüğün yasal sonucu olduğundan ve infaz aşamasında gözetilmesi de olanaklı görüldüğünden, hak yoksunluklarının ve sürelerinin mahkemenin kararında açıkça gösterilmemesinde herhangi bir isabetsizlik görülmeyerek, tebliğnamedeki görüşe bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 142/3. maddesi 02/07/2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 82. maddesi ile değiştirilmeden önce 14/12/2011 suç tarihindeki haliyle "3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası" ön gördüğü halde sanıklar hakkında üst haddi aşacak şekilde “7 yıl 6 ay” temel ceza tayin edilerek hüküm kurulması,