KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/15999 E., 2017/5851 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...'un hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
03.12.2012 tarihli kolluk aşamasında yapılan sekiz kişilik fotoğraf teşhis tutanağında; müştekinin kendisi ile ilk konuşan ve diğer şahıs yanına geldikten sonra kolundaki bileziği çıkaran kişiyi sanık ... olarak teşhis ettiği, sanık ...'in fotoğrafı da gösterildiğinde bu sanık yönünden herhangi bir teşhiste bulunamadığı, 21.03.2013 tarihli savcı huzurunda yapılan teşhiste ise yanına gelen ilk kişi olarak yine sanık ...'i teşhis ederken, yanına gelen ve bileziğini alan ikinci şahıs olarak hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'i teşhis ettiği, ancak ... 'in suç tarihinde cezaevinde olduğunun tespit edildiği,
tanık ...'nın ise kollukta ve savcı huzurunda sanık ...'i müştekinin yanına ilk gelen şahıs olarak teşhis ederken, sanık ...'i, sanıkların bindiği aracı kullanan şahsa benzettiği ancak emin olamadığını bildirdiği, müştekinin ve tanığın kovuşturma aşamasında beyanlarının alınmadığı, sanığın ise suçlamayı kabul etmeyerek müşteki ile yüzleştirilmek istediğinin anlaşılması karşısında; müşteki ve tanığın, sanık ... ile yüzleştirilerek, mümkün olmadığı takdirde ise sanığa ait teşhise elverişli fotoğraflar gösterilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yetinilerek,
yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/15999, K. 2017/5851, 23 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama