Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/16006 K.2016/2619

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-T.C. Anayasanın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun gerekçeli kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nun 289/1-g maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iddianamede TCK’nın 119/1-c. maddesinin uygulanması talep edilmediği, kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 119/1-c. maddesi uyarınca uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

4-Seçenek tedbirin infazı kısıtlayacak şekilde ilçe ile sınırlandırılması,