KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/16203 E., 2017/3518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında mahkemece tekerrür uygulanmasına esas alınan ve kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 86/3-a, 52/2 maddeleri uyarınca doğrudan verilen 2240 TL adli para cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305/son hükmü uyarınca kesin nitelikli olduğu kesin nitelikteki hükümlerin tekerrüre esas olmayacağı ve sanığın adli sicil kaydında da tekerrüre esas olabilecek başkaca mahkumiyetinin bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 58. maddesine göre mükerrir sayılmasına” ve “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/16203, K. 2017/3518, 4 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama