Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/16605 K.2017/5868

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen karar ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında düzenlenen 19/12/2012 tarihli sosyal inceleme raporları ve Amasya Üniversitesi Sabuncuoğlu Şerefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08/01/2013 tarih ve 25 sayılı raporunda; suça sürüklenen çocukların atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun bildirilmesi, dosya arasında bulunan Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21/03/2014 tarih ve 2014/1096 ile 2014/1097 sayılı raporlarında ise atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olduğu,

dolayısıyla farik ve mümeyyizi olmadıklarının bildirilmesi ve raporlar arasında çelişki olması karşısında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu Ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8 ve 11. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu da aldırılmasına rağmen mahkemenin, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'yi de gözlemleyerek,

işlemiş oldukları fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğini karar yerinde tartışıp, tereddütlerin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde gidermeden, gerekçeli karar içeriğinde, yalnızca Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21/03/2014 tarih ve 2014/1096 ile 2014/1097 sayılı raporu sonuç kısmının içerik olarak yazımıyla yetinilerek ceza verilmesine yer olmadığa dair karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'in, gece sayılan vakit dilimi içerisinde; katılan kuruma ait iş yeri önünde ve kontak anahtarı üzerinde bulunan motosikleti çalması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesine uyduğu gözetilmeden hakkında aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk ...'in, çalmış oldukları motosikleti bir süre kullandığı, ancak motorsikletin sesi üzerine, mahallede sakinlerinin suça sürüklenen çocukları görüp durumu polise ihbar ettikleri, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ... korkarak tekrar motorsikleti yerine götürmek istediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 146. maddesinde öngörülen “malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi” koşulu gerçekleşmediği gibi ayrıca benzin ve yağ tüketildiği de gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek indirim yapılması,

4-18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 50/1-d maddesine göre hükmedilen seçenek yaptırımının yerine getirilmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması,

5-6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, suça sürüklenen çocuğun payına düşen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususunun düşünülmemesi,