Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/16914 K.2016/8874

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemenin 01.10.2015 tarihli kararıyla hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarıyla birlikte mala zarar verme suçundan da hüküm kurduktan sonra 05.10.2012 tarihli ek kararıyla, bozma öncesi mala zarar verme suçunun kesinleştiğinden bahisle yeniden ikinci hükmün kurulduğu belirtilerek mala zarar verme suçundan kurulan ikinci hükmün ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 01.10.2015 tarihli hükmün kurulmasıyla davadan elini çeken mahkemenin yeniden hüküm kuramayacağından 05.10.2012 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek ve mala zarar verme suçundan kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14.4.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocukların, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.