Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/17228 K.2017/5176

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.660 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılana yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurulurken; suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte yaptıkları işbölümü gereği eyleme doğrudan doğruya katıldığı ve hakkında anılan suçlardan 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden,

yardım eden kabulüyle aynı Yasanın 39/1. maddesiyle uygulama yapılması ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... tarafından birden fazla kişi ile işlenen işyeri dokunulmazlığı suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 39, 31/3, 50/1-a, 52/2. maddelerinin uygulanması sonucunda sonuç cezanın 2.800 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 3.500 TL adli para cezası olarak fazla ceza tayin edilmiş ise de suça sürüklenen çocuk hakkında aynı

./..

zamanda TCK'nın 39/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığından TCK'nın 37/1. maddesi ile uygulama yapılması durumunda sonuç çezanın "5.600TL" adli para cezası olacağı, atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.