Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/17409 K.2016/1596

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa Av.... 'ın müdafii olarak atandığı, hüküm kararının açıklandığı 17/09/2013 tarihli duruşmada ise; müdafiin duruşmada hazır olmaması nedeniyle Av. ... 'nın tek celse için görevlendirildiği ve bu avukatın süresi içinde temyiz talebinde bulunmadığı,

sanığa Baro tarafından atanan Av. .... 'ın ise kararın kendisine tebliğinden itibaren süresi içinde temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih 2008/9-7 E. 2008/56 K. sayılı kararında belirtilen "kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar olmadığı durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz" hükmü gereğince Av.... tarafından yapılan temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların yakalandıktan sonra çaldıkları eşyalardan çantayı attıkları yeri göstererek ve altın kolye ucunun yerini söyleyerek kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iade nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı sorularak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğa savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,