Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/1780 K.2016/2823

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile sanık ... ... hakkında adli emanetin 2010/506 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine ilişkin kurulan 25.07.2012 tarihli ek kararın temyiz incelenmesinde;

Sanık ... ... hakkında adli emanetin 2010/506 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine ilişkin kurulan 25.07.2012 tarihli ek karara karşı Siirt Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.08.2012 tarih ve 2012/711 Değişik İş numaralı kararı ile sanığın iade talebinin kesin olarak reddine karar verilmiş ise de, sanığın talebine karşı temyiz yasa yolunun açık olması karşısında, 07.08.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafii ile sanık ... ...'ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan kararların tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

I1-Sanıklar ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Sanıklardan ... ...'ın tekerrüre esas olduğu belirtilen Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.12.2009 tarih, 2009/1273-1507 E-K. sayılı ilamının birden fazla suçtan verilen cezaların toplamından oluştuğu, buna göre; ilamdaki en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin infaz aşamasında belirlenerek gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ile mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak.

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş oldukları suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c),

(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Konut dokunulmazlığını ihlali suçundan uygulama yapılırken TCK'nın 116/1. maddesi ile verilen 6 aylık hapis cezasının aynı Kanunun 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl olarak hesaplanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, 3-Sanık ... ...'nin tekerrüre esas alınan Tokat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.10.2006 tarih, 2006/277-320 E.-K. sayılı ilamında yaş küçüklüğü nedeniyle ceza indirimi uygulanmış olması sebebiyle TCK'nın 58/5. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...’nin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak,

yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin yazılmasına;

konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm fıkrasında TCK'nın 116/1. maddesiyle verilen 6 aylık hapis cezasının aynı Kanunun 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması sonrasında sonuç cezaların ayrı ayrı 12 ay olarak belirlenmesine; sanık ... ... yönünden kurulan hükümlere yönelik, hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı hüküm kurulurken, TCK'nın 116/1. maddesi gereğince verilen 6 ay hapis cezasının TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırımında 12 ay yerine 1 yıl olarak hesaplanması,

2-Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkûm edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,