Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/17817 K.2016/1785

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

1-Hırsızlık suçuna konu ziynet eşyalarının önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Ceza uygulaması sırasında, TCK'nın 168. maddesinin, aynı yasanın 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuk velisinin, müştekinin de bulunduğu 14.01.2010 tarihli celsede zararın yaklaşık 10 gün önce karşılandığını, müştekinin de aynı celsede zararının karşılandığını beyan ettiği, iddianame kabul tarihinin 06.01.2010 olduğunun anlaşılması karşısında, müştekinin zararının iddianame kabul tarihinden önce giderilmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi yerine anılan yasanın 168/2. maddesi ile uygulama yapılması,

4-Sosyal inceleme raporu için harcanması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 100 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,