Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/17898 K.2016/1697

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 29.11.2012 tarihli mahkumiyet hükmünün sanığın yargılama aşamasında yakalanınca duruşmada bildirdiği adrese tebliğat kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın mernis adresine de tebliğat kanununun 21. maddesine göre gerekçeli kararın 16.04.2013 tarihinde tebliğinden sonra sanığın 08.10.2015 tarihinde hükmü eski hale getirme talebi de bulunan dilekçeyle temyiz ettiği, mahkemenin 20.10.2015 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süreden reddine karar verildiği, bu hükmün de sanığa tebliğ edildiği, sanığın 20.10.2015 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme talep ederek temyiz talebinde bulunduğu,

5271 Sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca temyiz istemine ilişkin eski hale getirme taleplerini inceleme görevinin Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin 20.10.2015 tarihli ek kararı yok hükmünde kabul edilerek yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;