KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/2140 E., 2016/5908 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdura ait dükkanın camını kıran suça sürüklenen çocukların bir şey çalamadan ihbar üzerine olay yerine giden polis tarafından takip sonucu yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemde; teşebbüsün ulaştığı derece ve suç yolunda katedilen mesafeye göre TCK'nın 3/1. maddesi gereğince fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uygulanırken en alt sınırdan indirim yapılması,
2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken cezadan TCK'nın 31/3 ve 62. maddeleri ile indirim yapılırken hesap hatası nedeniyle hırsızlık suçundan sonuç cezanın "1 yıl 15 gün" yerine "9 ay 10 gün" ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sonuç cezanın sonuç cezanın "10 ay" yerine "7 ay 15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
3-Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde 18 yaşını tamamlamadıklarının ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, haklarında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/2140, K. 2016/5908, 4 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama