Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/2394 K.2016/6411

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Kayden 15.07.1995 doğumlu olup savunmasının alındığı 06.04.2013 tarihinde 18 yaşını bitirmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2 ve 156. maddeleri gereğince istemi aranmaksızın müdafi görevlendirilmesi sağlanarak, atanan müdafiin huzurunda sorgusunun yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 210 ve 236/1 maddeleri gereğince olayın tek görgü tanığı konumundaki müştekinin, yargılama aşamasında dinlenmeden hüküm kurulması,

3-Ceza yargılamasında mahkumiyetin kesin delillere dayanılarak verilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun suça konu işyerinden elde edilen güvenlik kamera görüntülerinde yer alan şahsın kendisi olmadığını savunduğu, duruşma sırasında CD’nin izlenip suçu işleyenin suça sürüklenen çocuk olduğu yönünde bir gözlemin dosya kapsamında yer almadığı anlaşıldığından; dosya içinde mevcut suç tarihindeki görüntülerin yer aldığı CD’nin uzman bir bilirkişiye suça sürüklenen çocuktan elde edilecek görüntülerle birlikte tevdi edilerek çözümünün yaptırılması ve görüntülerdeki şahsın suça sürüklenen çocuk olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kabule göre de;

a-15.12.2012 tarihli yakalama tutanağının içeriğinden, müştekinin ihbarı üzerine gelen kolluğun işyerinin yan sokağında duvar kenarında bir poşet içinde bir adet bir kilogramlık dondurma ve iki adet büyük boy cips bulup müştekiye teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; ele geçen malzemeden başka olay yerinden kaçan meçhul şüpheli tarafından götürülen çalıntı malzeme bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulama imkanının karar yerinde tartışılmaması,

b-Suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan eşyanın suç tarihindeki değeri tespit edilerek, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin metninde ve gerekçesinde daha fazlasını alma olanağı varken daha azını alma hususunda bir değerlendirmenin bulunmaması da göz önüne alınarak, ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne göre tespit edilen değerin az kabul edilip edilmeyeceği değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde belirlenen indirimden suça sürüklenen çocuğun yararlandırılıp yararlandırılmayacağına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,