Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/2579 K.2016/7247

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TC Anayasanın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun gerekçeli kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Müştekinin alınan ifadesine göre evinin apartmanın birinci katında olduğu ve sanığın buraya tırmanarak açık camdan girmek isterken müşteki tarafından farkedilip tekme ile sanığın yere düştüğünün, sanığın tırmandığı pencere sahanlığının konutun eklentisi niteliğinde olduğunun anlaşılması nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlal suçunun tamamlandığı gözetilmeden TCK'nun 35.maddesi uygulanarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

b-Gerekçeli karar başlığında hırsızlık suçunun gösterilmemesi,

c-Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında 1/6 yerine 1/3 oranında indirim yapılması,