Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/44 K.2016/2883

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Üst Cumhuriyet Savcısının yaptığı temyiz talebinin incelemesinde;

Cumhuriyet Savcılarının, Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına yönelik temyiz süreleri, CMK'nın 310. maddesinin 3. fıkrası gereği “tefhim tarihinden itibaren 1 ay” olduğu, 28.02.2013 tarihinde tefhim edilen kararı, üst Cumhuriyet Savcısının CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 20.06.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanığın yaptığı temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Gece nedeniyle artırım yapılırken uygulanan sevk maddesine TCK'nın 143/1. maddesinin yazılmaması, yine TCK'nın 62/1. maddesi uygulanırken de somut olayla bir ilgisi bulunmayan TCK'nın 31/2. maddesinin yazılması hususları, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları mahiyetinde görülmüş; diğer taraftan sanığın TCK'nın 58. maddesi kapsamında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunun gözetilmemesi ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; müştekinin evinin ve ahırının etrafının açık alan olup dış dünyadan ayrılmamış olması nedeniyle tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

hükümde TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de. Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle TCK'nın 53. maddesinin infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.