Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/4954 K.2016/8602

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıkların müştekinin işyerinden aldıkları salça karşılığında verdikleri paranın üzerini aldıktan sonra, pahalı olduğu gerekçesiyle salçayı almaktan vazgeçtiklerini söyleyip verdikleri parayı geri alıp, aldıkları parayı iade ederken içinden 100.00 TL sını sanıklarda ....’ın el çabukluğuyla alarak çantasının altına saklamaya çalıştığının diğer sanığın da bu esnada müştekiyi oyalamaya çalıştığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasanın 142/2-b maddesi ile hüküm kurularak haklarında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,