Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/5098 K.2015/6818

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın taş ocağından kaya taşı çıkarmaya çalışmak suretiyle ruhsatsız ve izinsiz 1(a) grubu madenini çıkarmak eyleminden ibaret olması, 3213 sayılı Maden Kanunu"nun 12. maddesinin 5. fıkrasına göre; "Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde sevk edilen madene el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup, el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak ayı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır..." hükmüne yer verilmesi, bu idari para cezasının nispi nitelikte olması nedeniyle 5326 Sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20/3. maddesinde yazılı sekiz yıllık soruşturma zamanaşımı süresine tabi olması karşısında; tebliğnamedeki bu yöndeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın, izinsiz taş ocağından kaya taşı çıkarmaya çalışmak suretiyle ruhsatsız ve izinsiz 1(a) grubu madenini çıkarmak eylemini işlediğinden bahisle hırsızlık suçundan hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de. 10.06.2010-5995/6 sayılı Kanun'la değişik 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesi uyarınca, sanığın eyleminin suç olmaktan çıkıp sadece idari yaptırımı (para cezası) gerektirir nitelikte kabahat fiilini oluşturduğunun anlaşılması karşısında.

YCGK'nın Dairemizce de benimsenen 21.01.2014 günlü, 2012/1516 esas ve 2014/21 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a ve 5236 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/7. maddeleri uyarınca sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan dava ile ilgili beraat kararı verilip, 10.06.2010-5995/6 sayılı Kanun'la değişik 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesi uyarınca idari para cezası gerektiren ve bir kabahat olan fiilinden dolayı idari para cezası verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,