Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/5908 K.2016/10220

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin olaydan hemen sonra alınan 09.04.2013 tarihli hazırlık aşamasındaki ifadesine göre; özel halk otobüsü şoförü olan müştekinin olay günü seferden sonra kendisine ait otobüsü sol ön kapısını kilitlemeden ancak kapılarını kapatarak durağa park ettiği, durakta oturduğu sırada suça sürüklenen çocuk ... ile yaşı nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen diğer çocuk ...’nün aracın kilitli olmayan sol ön kapısını açarak içerisinde 65 TL bozuk paranın bulunduğu kutuyu çaldıklarını gördüğünü, ardından da çocukların peşlerinden koşarak yakaladığını beyan ettiği,

yine duruşmada alınan 26.09.2013 tarihli beyanının da hazırlık ifadesi ile uyumlu olduğu, suça sürüklenen çocuğun ise aşamalarda alınan savunmasında, olay günü arkadaşı ... ile birlikte gezerken yanlarından iki çocuğun koşarak geçtiğini, çocukların ellerindeki bozuk paralar düşünce kendilerinin de yerden alıp topladıklarını, ardından da müştekiyi görüp korktuklarından paraları yere atıp kaçtıklarını söylediğinin anlaşılması karşısında;

oluşa, tutanaklara, müşteki beyanına, suça sürüklenen çocuğun hayatın olağan akışına uygun düşmeyen, inandırıcı ve samimi olmayan kaçamaklı savunmasına ve tüm dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,