Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/6050 K.2015/6484

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçları işlediklerini kabul etmedikleri, müştekinin kendi evinden başlayıp komşusu olan sanıkların evine doğru gittiğini söylediği çamurlu ayak izlerinin de sanıklara ait olduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında; olay günü bir kısım eşyalar ile birlikte çalındığı anlaşılan Nokia 1110 marka cep telefonunun suç tarihinden itibaren iletişimi gösterir HTS raporları alınarak,

sanıkların çalınan cep telefonunu kullanıp kullanmadıklarının ve kullanan şahıslar ile sanıklar aralarında bağlantı bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra tüm deliller bir arada değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Sanık ...'in talimatla alınan savunmasında, hakkında yakalama kararı olduğu için ...'a ait daireyi kardeşi olan temyize gelmeyen sanık ... adına kiraladıklarını, kardeşinin bilgisi dahilinde ve kardeşi yanında olduğu sırada kira sözleşmesini düzenlediklerini, ancak kira sözleşmesinin kendisi mi yoksa sanık ... tarafından mı imzalandığını hatırlamadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın gerçekleştirdiği herhangi bir sahtecilik eyleminin bulunmadığı ve yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından sanık ...'in üzerine atılı “özel belgede sahtecilik” suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Sanık ...'in talimatla alınan savunmasında %70 özürlü olduğuna ilişkin rapor sunmasına rağmen TCK'nın 32. maddesi kapsamında rapor aldırılmadan mahkumiyetine karar verilmesi,