Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/6280 K.2016/8728

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’nın suç tarihinde gündüzleyin cadde üzerinde mağdur ...’e kendini mağdurun ...’da bulunan oğlu Haluk’un arkadaşı olarak tanıtıp mağdura, oğlu ...’a 150 Euro borcu bulunduğunu, bu borcu kendisine ödemek istediğini söylediği, mağdurun sanığın bu talebini kabul etmediği, sanığın cebinden çıkardığı 200 Euroyu mağdura verip bunun 50 Eurosunu vermesini istediği, mağdurun kendisinde Euro olmadığını söylemesi üzerine, sanığın "O zaman Türk Lirası olarak öde" dediği, mağdurun cüzdanından 100 TL çıkararak sanığa verdiği, sanığın "100 TL az" deyip mağdurun elinde bulunan cüzdanı aldığı ve yan dönüp cüzdanın içerisinden bir şeyler aldığı,

mağdurun cüzdanını istemesi üzerine, sanığın “Al cüzdanını yedik mi al ” diyerek iade ettiği, mağdurun cüzdanını kontrol etmeden cebine koyduğu, evine gidip kontrol ettiğinde cüzdandan 2.500 TL paranın alındığını fark ettiği anlaşılmakla; sanığın sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden.

"Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle" tabirlerine yanlış anlam verilerek aynı Yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,