Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/7460 K.2016/11819

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kapıları kilitlenerek park edilen otomobilden hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun düşünülmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun hiçbir aşamada suç saatine ilişkin beyanda bulunmadığı, müştekinin anlatımlarına göre suçun saat 19.00 ile 08.30 arasında işlendiği anlaşıldığına göre, suçun geceleyin 03.00'da işlendiğine ilişkin delillerin neden ibaret olduğu açıklanıp gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Müştekinin şikayeti üzerine suça konu eşyanın araştırmayla üçüncü bir kişide ele geçtiği ve sanığın müştekinin zararını giderme konusunda açık bir iradesinin bulunmayıp pişmanlıkta göstermemesi nedeniyle şartları oluşmadığı halde hakkında TCK'nun 168/1 maddesi ile uygulama yapılması,

4-Suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle indirim yapılırken yasa maddesinin TCK’nun 31/3 maddesi yerine yazılı şekilde 31/2 olarak yanlış gösterilmesi,

5-Suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi,