KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/7573 E., 2016/10947 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2016
- Mahkemesi
- ... Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında, bazı duruşmaların gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükmün verildiği son duruşmada suça sürüklenen çocuk müdafiinin hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, temel ceza olarak öncelikle hırsızlık suçunun basit hali olan TCK 141/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına, daha sonra bina ve eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında denilerek 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
3-Suç tarihinde 18 yaşını bitirmediği ve adli sicil kaydına göre hakkında kesinleşen hapis cezası olmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 50/2. maddesine rağmen, çocuklara özgü düzenleme olması nedeniyle aynı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince TCK'nın 50/1. maddesinde ön görülen adli para cezasına veya yazılı diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
4-Suç tarihinde 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 53/1. maddesinde sayılan haklardan yoksun bırakılmasına karar verilerek aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı davranılması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/7573, K. 2016/10947, 13 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama