Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/760 K.2016/4983

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunmasının 15.07.2013 tarihinde, talimat mahkemesince zorunlu müdafii Av. ... ... huzurunda alındığı, kendisine baro tarafından atanan zorunlu müdafii Av. ... ...’dan haberinin olmadığı ve hakkında verilen 10.09.2013 tarihli hükmün de bu müdafiinin yüzüne karşı verildiğinin anlaşıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih, 2008/9-7 E. 2008/56 K. sayılı kararında belirtilen "Kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar olmadığı durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz" hükmü gereğince, yokluğunda verilen kararı 03.10.2013 tarihinde tebliğ alan suça sürüklenen çocuğun 04.10.2013 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yaş küçüklüğü nedeniyle 5275 sayılı CGİHK’nın 106/4 maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmemiş ise de, temyiz incelemesinden sonra kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeten 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... ...’ın temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yaş küçüklüğü nedeniyle 5275 sayılı CGİHK’nın 106/4. maddesi gereğince adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan 25,60 TL yargılama giderinden suça sürüklenen çocuğun sarfına neden olduğu 12,8 TL'nin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında “ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin ibarenin çıkarılmasına ve hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümüne “bu dava sebebiyle yapılan toplam 25,60 TL yargılama giderinden suça sürüklenen çocuk ... ...’ın sarfına neden olduğu 12,8 TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-17.01.2013 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre, ... Mahallesi, ... Caddesi üzerinde devriye gezen kolluk kuvvetlerinin suça sürüklenen çocuk ... ... ile hakkında mahkumiyet kararı verilen ancak temyize gelmeyen sanık ... ...’ın cadde üzerinde bulunan binaları kontrol ettiklerini görmeleri üzerine her ikisini de takibe aldıkları, ...

Sokak bitiminde gözden kaybettikleri, ... ve çevre sokaklardaki binalara girebilecekleri düşüncesiyle çevre sokaklarda beklemeye başladıkları, 40 dakika sonra her ikisinin ... Mahallesi, ...

Sokakta bulunan müştekinin ikamet ettiği binadan çıkıp ayrı yönlere gittiklerini gördükleri, kovalamaca sonucu yakalanan sanık ...’in üst aramasında kemerine sıkıştırdığı müştekinin evine ait kırılan kapı göbeği ve hırsızlıkta kullandıkları eşyaların, suça sürüklenen çocuk ...’ın üst aramasında da kemer kısmına sıkıştırdığı müştekinin çalınan cep telefonunun bulunduğu, buna göre;

suça sürüklenen çocuk ve olayın diğer sanığının çaldıkları cep telefonunu hakimiyet alanlarına sokamadan şüphe üzerine kendilerini takibe alan görevli polisler tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının düşünülmemesi,

2-Kabule göre;

a-5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada 1 yıl 4 ay olarak bulunan hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada “1 yıl 1 ay 10 gün” hapis cezası yerine hesap hatası sonucu “11 ay 3 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve suç tarihi itibariyle adli para cezası ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından oluşan sabıka kaydı içeriğine göre, daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hesap hatası sonucu hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,