Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/7707 K.2016/11370

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- 14.03.2013 günü 13:30 – 14:00 saatleri arasında katılana ait eve girilerek bir adet laptop ve bir adet taşlı yüzüğün çalındığı olayla ilgili yapılan tahkikatta il mobese görüntülerinden .... plakalı aracın 12:30 – 13:10 saatleri arasında il sınırları içinde bulunduğu, 13:02 – 13:09 saatleri arasında Kırkent sitesi önünde bekleme yaptığı, 13:14'te Kırkent sitesi civarından araca doğru hızlı şekilde iki kişinin geldiği, şahıslardan birinin elinde laptop çantası olduğu,

tahkikat devam ederken aynı gün yakın saatlerde müştekinin evinin karşısındaki diğer dairede ve yine aynı ilde bulunan başka bir adreste de benzer yöntemle hırsızlık olaylarının meydana geldiği, sanığın olay günü aracın kendisinde olduğunu ve bir iş için birkaç saatliğine Tekirdağ iline geldiğini kabul ettiği olayda; sanığın bütün aşamalarda atılı suçlamayı inkar ettiği, sanığın katılanın evine girip bilgisayar ve yüzüğü çaldığına ilişkin her hangi somut bir kanıtın bulunmadığı, adı geçen aracın katılanın evi önünde bekleme yaptığına ilişkin bir kaydın dosya içinde bulunmadığı,

ayrıca yukarıda bahsi geçen aynı gün katılanın evinin karşı dairesinde ve başka bir adreste meydana gelen hırsızlık olayları ile ilgili sanık hakkında takipsizlik kararı verildiğinin anlaşılması karşısında sanığın yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca sanığın delil yetersizliği nedeniyle atılı suçlardan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; 2- Sanığın müştekinin kilitlemeden çıktığı evine girip suça konu eşyaları çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması ve gerekçeli kararda da mahkemenin kabulünün bu yönde olduğunun açıklanması karşısında, hüküm fıkrasında sanık hakkında ek savunma hakkı da tanınmadan TCK'nun 1422-b maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle, kısa karar ve gerekçeli kararda çelişkiye yol açılması,