Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/8492 K.2017/14691

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında 22/03/2012 tarihli duruşmada sanığın bildirdiği en son adrese gerekçeli kararın tebliği yerine Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince doğrudan sanığın mernis adresine yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunun bu itibarla 21/06/2012 tarihli 2011/630 Esas ve 2012/661 Karar sayılı hükmün henüz kesinleşmediği ve 06/03/2014 tarihli 2014/44 Esas ve 2014/183 Karar sayılı hükmün yok hükmünde olduğu anlaşılmakla 21/06/2012 tarihli hükme yönelik olarak yapılan incelemede,

1- O yer Cumhuriyet Savcısının 06/03/2014 tarihli 2014/44 Esas ve 2014/183 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığa gerekçeli karar tebliğine ilişkin işlemin usulüne uygun yapılmaması sebebiyle 21/06/2012 tarihli 2011/630 Esas ve 2012/661 Karar sayılı hükmün henüz kesinleşmediği ve 06/03/2014 tarihli 2014/44 Esas ve 2014/183 Karar sayılı hükmün yok hükmünde olduğu anlaşılmakla o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı Kanunu'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın 21/06/2012 tarihli 2011/630 Esas ve 2012/661 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye, takdire, bilirkişi raporuna, iddiaya dayanak alınan tespit tutanağında abonesiz olarak sayaçtan elektrik kullanılması dışında sayaca, yapılan tüketimi kaydetmesine engel olacak bir müdahalede bulunulduğuna, eksik kayda, tüketimin düşürülmesine veya sayacın kullanıcı tarafından sıklıkla değiştirilerek kullanıldığına dair hiçbir tespit yer almaması ve soruşturma evresinde de karşılıksız yararlanmayı ortaya koyan delil toplanmadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,