Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/978 K.2016/8244

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve asıl hükme yönelik temyizi süresinde kabul edilip mahkemenin temyizin reddine dair 23.09.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, müştekinin kapıları açık vaziyette ve kontak anahtarını üzerinde bıraktığı suça konu aracı çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2-TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun değerine göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,