Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/10594 K.2017/14357

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarih ve 2012/135-488 sayılı kararına karşı yasal başvuru yolları tüketilmeden ve usulünce kesinleştirilmeyen bir karara karşı CMK 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma talebinde bulunulması ve bu talep üzerine verilen bozma kararı ve sonrasında verilen tüm kararların hukuken geçersiz bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

31.3.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13.maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün” Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29.06.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın hak arama özgürlüğünü sınırlanmaması için sanık hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2012 tarih ve 2012/135-488 sayılı Ek Kararının kaldırılması ile;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle adli sicil kayıtlarına göre sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı halde; hakkında çocukken işlediği suça ilişkin ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,