Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/10893 K.2017/9908

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 18 yaşından büyük olduğu ve dosya kapsamındaki bilgilere göre de sosyal ekonomik durumunun müdafii ücretini karşılamak için elverişli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararının da nazara alınarak, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosyadaki kamera kaydı görüntülerine göre, birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal eden sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından; sanığın tekerrüre esas alınan Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2010 tarih, 2009/555 Esas ve 2010/131 Karar sayılı ilamında hükümlülüğünün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinde yer alan, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar,

tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak miktarın infaz aşamasında belirlenebilecek olması nedeniyle, belirtilen bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.