Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/11250 K.2018/1348

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun usulune uygun şekilde sorgusu yapılıp savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK'nın 147,191 ve 193. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezaların 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olaya uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeden hakkında teşdit uygulanması suretiyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarında temel cezaların belirlenmesi,

3-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise sonuç olarak verilen 8 ay hapis cezasının, TCK’nın 50/1-d maddesi uyarınca “mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya” şeklinde tedbire çevrilmesi yerine, ceza süresini aşacak şekilde 1 yıl süreyle ve cezanın konutta özel infazı usulüne benzer sonuç doğuracak şekilde “saat 22.00 ile sabah 08.00 saatleri arasında konutu terk etmesinin yasaklanması” yaptırımına çevrilmesi,