Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/12181 K.2018/1956

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında, şantiye şefi olan tanık ...'un izninin olduğuna dair telefon görüşmesi neticesinde atılı eylemleri gerçekleştirdikleri, atılı suçun manevi ve hukuka aykırılık unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek beraatlerine karar verilmesine karşın, sanık hakkında tanık şantiye şefinin mahkemedeki ifadesinde sarf ettiği “hiç kimseye hurdaları sat erzak al diye bir şey söylemedim, sanıkla gerçekleştirildiği söylenen telefon görüşmesini yapmadım” şeklindeki beyanları esas alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilerek hükümde çelişkiye düşülmesi, Kabule göre de;

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu eşyaları erzakların parasını almayı sağlamak için aldığını, halen 1800 TL tutarında alacağının bulunduğunu beyan etmesi ve tanık olarak dinlenen şantiye şefinin soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde “sanıkla yeme içme ihtiyacı bizim tarafımızdan karşılanacak şekilde anlaşarak onu işe aldık, işe başladıktan sonra erzak sıkıntısı oldu, bize erzak ihtiyacı olduğunu söyledi, erzak gönderdik ancak düzenli gönderemedik, şantiyede yanıma geldi, 1000 TL tutarında harcamalarını gösteren fiş getirdi.

Siz bunları ödersiniz dedi, ben de bunları tek seferde ödeyemeyiz kısım kısım ödeyebiliriz dedim ve 400 TL ödeme için masraf düzenleyip muhasebeye bildirdim.” şeklindeki beyanı karşısında.

TCK’nın 144/1-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile karar verilmesi, uygulanmasına karar verilmesi halinde ise 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,