KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/122 E., 2017/5580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa ait 03/07/2015 tarihli temyiz dilekçesi üzerindeki havale tarihi 20/07/2015 ise de bu dilekçenin Ceza İnfaz Kurumu Görevlileri tarafından 03/07/2015 tarihinde UYAP üzerinden dosyasına gönderilmiş olması ve mahkeme kararında yasa yolunun temyiz yerine itiraz, başvurulacak merciin Yargıtay yerine ağır ceza mahkemesi olarak gösterilerek sanığın yanıltılması karşısında sanığın dilekçede kararı temyiz ettiğini belirtmesi sebebiyle temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Müştekiye ait banka kartının değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 245/1 madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan cezadan TCK'nın 43. maddesi gereği artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı yasanın 58.maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı, 24.11.2015 günlü resmi gazetede yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına'' hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/122, K. 2017/5580, 17 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama