Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/13602 K.2018/3753

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza sorumluluğu olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı kanunun 5. Maddesinin uygulanmayacağının anlaşılması karşısında tebliğnamede ki 2 no’lu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, ödenmeyen adli para cezasının tamamının tahsil edileceğinin ihtar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4.maddesi, Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgarî Standart Kuralları'nın 16.maddesi, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi, Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usûl Ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,