Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/13745 K.2018/2931

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Uyap sistemi üzerinden yapılan araştırma sonucunda, suç tarihi itibariyle olay yerinde güneşin saat 06.40'ta doğduğu ve 16.47'de battığı, müştekinin işyerini 21.01.2012 günü 15.30'da kapattığı, 23.01.2012 günü 06.30'da geldiğinde hırsızlık olduğunu tespit ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise hırsızlığı akşam saatlerinde gerçekleştirdiğini beyan etmesi karşısında, şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiği kabul edilerek ve suça sürüklenen çocuğun, eylemi tek başına gerçekleştirdiğinden işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1, 116/2 ve 31/2 maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verildiği 06.02.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,