Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/14198 K.2016/17173

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen adli para cezası kesin nitelikte olduğundan mahkemece temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğine rağmen temyiz edilmeyerek kesinleştiği gözetilerek, hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin şoför olarak çalıştığı aracın kilitli olan sandığının kilidi kırılarak iki adet tüp ile kapalı vaziyette bulunan deposundan mazot çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,